okladka

Wejdź w świat programowania w języku asemblera

  • Dowiedz się, kiedy użycie asemblera jest niezbędne
  • Poznaj zasady programowania w asemblerze
  • Napisz szybkie i wydajne programy dla DOS-a i Windows
  • Zdobądź wiedzę o zasadach działania procesora i pamięci
Uważasz, że możliwości języków programowania wysokiego poziomu nie pozwalają na napisanie programu, którego potrzebujesz? Chcesz stworzyć sterownik, program rezydentny, demo lub... wirusa? Interesuje Cię, co dzieje się w komputerze podczas wykonywania programu?

Wykorzystaj potencjał asemblera!

Programowanie w języku niskiego poziomu daje niemal nieograniczoną kontrolę nad sprzętem i działaniem aplikacji. Programy napisane w języku asemblera działają szybko, są niewielkie i zajmują mało pamięci. Są bardzo wydajne i otwierają dostęp do takich obszarów komputera, do których dostęp z poziomu C++ czy Visual Basica jest niemożliwy.

Książka "Praktyczny kurs asemblera" wprowadzi Cię w świat programowania w tym języku. Dowiesz się, jak działa procesor, w jaki sposób komunikuje się z pamięcią i pozostałymi elementami komputera. Poznasz typy rozkazów procesora, tryby adresowania i zasady tworzenia programów w asemblerze. Lepiej poznasz swój komputer i dowiesz się, w jaki sposób zapamiętuje i przetwarza dane. Komputer przestanie być dla Ciebie "czarną skrzynką" wykonującą w czarodziejski sposób Twoje polecenia.

  • Podstawowe wiadomości o architekturze procesorów Intel
  • Organizacja pamięci i tryby adresowania
  • Omówienie listy rozkazów procesora
  • Narzędzia do tworzenia programów w języku asemblera
  • Struktura programu w asemblerze
  • Definiowanie zmiennych
  • Tworzenie podprogramów i makrorozkazów
  • Wykorzystanie funkcji BIOS-a oraz MS-DOS
  • Programy w asemblerze uruchamiane w systemie Windows
  • Optymalizacja kodu
  • Tworzenie modułów dla innych języków programowania

Po przeczytaniu tej książki przestaniesz postrzegać asemblera jako zbiór magicznych zaklęć, zrozumiałych jedynie dla brodatych guru pamiętających jeszcze czasy komputerów zajmujących powierzchnię sali gimnastycznej. Napiszesz programy, których uruchomienie nie będzie wymagało od użytkownika posiadania superkomputera. Poznasz wszystkie, nawet najgłębiej ukryte, możliwości komputera.


Rozdział 1. Wprowadzenie (7)
  • 1.1. Co to jest asembler? (7)
  • 1.2. Dlaczego programować w języku asemblera? (10)
  • 1.3. Dlaczego warto poznać język asemblera? (12)
  • 1.4. Wymagane umiejętności (12)
  • 1.5. Konwencje stosowane w książce (13)
Rozdział 2. Zaczynamy typowo - wiedząc niewiele, uruchamiamy nasz pierwszy program (17)
  • 2.1. "Hello, world!" pod systemem operacyjnym MS DOS (18)
  • 2.2. "Hello, world!" pod systemem operacyjnym Windows (22)
Rozdział 3. Wracamy do podstaw - poznajemy minimum wiedzy na temat architektury procesorów 80x86 (29)
  • 3.1. Rejestry procesora 8086 (30)
  • 3.2. Zwiększamy rozmiar rejestrów - od procesora 80386 do Pentium 4 (33)
  • 3.3. Zwiększamy liczbę rejestrów - od procesora 80486 do Pentium 4 (35)
  • 3.4. Segmentowa organizacja pamięci (39)
  • 3.5. Adresowanie argumentów (43)
  • 3.6. Adresowanie argumentów w pamięci operacyjnej (44)
Rozdział 4. Poznajemy narzędzia (47)
  • 4.1. Asembler MASM (49)
  • 4.2. Program konsolidujący - linker (52)
  • 4.3. Programy uruchomieniowe (54)
  • 4.4. Wszystkie potrzebne narzędzia razem, czyli środowiska zintegrowane (62)
Rozdział 5. Nadmiar możliwości, z którym trudno sobie poradzić - czyli lista instrukcji procesora (67)
  • 5.1. Instrukcje ogólne - jednostki stałoprzecinkowej (70)
  • 5.2. Koprocesor arytmetyczny - instrukcje jednostki zmiennoprzecinkowej (73)
  • 5.3. Instrukcje rozszerzenia MMX (75)
  • 5.4. Instrukcje rozszerzenia SSE (78)
  • 5.5. Instrukcje rozszerzenia SSE2 (82)
  • 5.6. Instrukcje rozszerzenia SSE3 (85)
  • 5.7. Instrukcje systemowe (85)
Rozdział 6. Wracamy do ogólnej struktury programu asemblerowego (87)
  • 6.1. Uproszczone dyrektywy definiujące segmenty (87)
  • 6.2. Pełne dyrektywy definiowania segmentów (92)
  • 6.3. Spróbujmy drobną część tej wiedzy zastosować w prostym programie, a przy okazji poznajmy nowe pomocnicze dyrektywy (96)
Rozdział 7. Ważna rzecz w każdym języku programowania - definiowanie i stosowanie zmiennych (105)
  • 7.1. Zmienne całkowite (106)
  • 7.2. Zmienne zmiennoprzecinkowe (109)
  • 7.3. Definiowanie tablic i łańcuchów (110)
  • 7.4. Struktury zmiennych (114)
  • 7.5. Dyrektywa definiująca pola bitowe (117)
Rozdział 8. Podprogramy (119)
  • 8.1. Stos (119)
  • 8.2. Wywołanie i organizacja prostych podprogramów (122)
  • 8.3. Poznajemy dyrektywę PROC-ENDP (123)
  • 8.4. Parametry wywołania podprogramu (128)
  • 8.5. Zmienne lokalne (137)
Rozdział 9. Oddalamy się od asemblera w kierunku języków wyższego poziomu,czyli użycie makroinstrukcji oraz dyrektyw asemblacji warunkowej (139)
  • 9.1. Makroinstrukcja definiowana (139)
  • 9.2. Dyrektywa LOCAL (144)
  • 9.3. Dyrektywy asemblacji warunkowej (144)
  • 9.4. Makroinstrukcje niedefiniowane (148)
  • 9.5. Makroinstrukcje tekstowe (149)
  • 9.6. Makroinstrukcje operujące na łańcuchach (na tekstach) (150)
Rozdział 10. Czy obsługę wszystkich urządzeń komputera musimy wykonać sami? Funkcje systemu MS DOS oraz BIOS (153)
  • 10.1. Co ma prawo przerwać wykonanie naszego programu? (154)
  • 10.2. Obsługa klawiatury oraz funkcje grafiki na poziomie BIOS (156)
  • 10.3. Wywoływanie podprogramów systemu operacyjnego MS DOS (163)
Rozdział 11. Obalamy mity programując w asemblerze pod systemem operacyjnym Windows (169)
  • 11.1. Systemowe programy biblioteczne (170)
  • 11.2. Najprawdziwsze pierwsze okno (173)
  • 11.3. Struktury programowe HLL - to też jest asembler! (178)
  • 11.4. Idziemy jeden krok dalej i wykorzystujemy program generatora okien Prostart (180)
Rozdział 12. Czy możemy przyśpieszyć działanie naszego programu? Wybrane zagadnienia optymalizacji programu (189)
  • 12.1. Kiedy i co w programie powinniśmy optymalizować? (191)
  • 12.2. Optymalizujemy program przygotowany dla procesora Pentium 4 (193)
  • 12.3. Wspieramy proces optymalizacji programem Vtune (200)
  • 12.4. Na ile różnych sposobów możemy zakodować kopiowanie tablic? (201)
Rozdział 13. Dzielimy program na moduły i łączymy moduły zakodowane w różnych językach programowania (209)
  • 13.1. Jak realizować połączenia międzymodułowe? (210)
  • 13.2. Mieszamy moduły przygotowane w różnych językach (214)
Rozdział 14. Przykładowe programy (MS DOS) (219)
  • 14.1. Identyfikujemy procesor (219)
  • 14.2. Wchodzimy w świat grafiki - nieco patriotycznie (225)
  • 14.3. Program rezydentny, czyli namiastka wielozadaniowości (228)
  • 14.4. Pozorujemy głębię (233)
  • 14.5. Wyższa graficzna szkoła jazdy ze zmiennymi zespolonymi (236)
Rozdział 15. Przykładowe programy (Windows) (243)
  • 15.1. Zegarek (243)
  • 15.2. Dotknięcie grafiki przez duże "G" (248)
  • 15.3. Przekształcamy mapę bitową (250)
Załącznik 1. Interesujące strony w internecie (271)
Załącznik 2. Lista dyrektyw i pseudoinstrukcji języka MASM (275)
  • Z2.1. Dyrektywy określające listę instrukcji procesora (275)
  • Z2.2. Organizacja segmentów (277)
  • Z2.3. Definiowanie stałych oraz dyrektywy związane z nazwami symbolicznymi (279)
  • Z2.4. Definiowanie zmiennych (280)
  • Z2.4. Dyrektywy asemblacji warunkowej (282)
  • Z2.5. Makroinstrukcje i dyrektywy nimi związane (283)
  • Z2.6. Pseudoinstrukcje typu HLL (285)
  • Z2.7. Dyrektywy związane z podprogramami (286)
  • Z2.8. Dyrektywy wpływające na kształt listingu asemblacji (287)
  • Z2.9. Połączenia międzymodułowe (289)
  • Z2.10. Dyrektywy związane z diagnostyką procesu asemblacji (290)
  • Z2.11. Inne dyrektywy i pseudoinstrukcje (291)
Załącznik 3. Operatory stosowane w języku MASM (293)
  • Z3.1. Operatory stosowane w wyrażeniach obliczanych w czasie asemblacji (293)
  • Z3.2. Operatory stosowane w wyrażeniach obliczanych w czasie wykonywania programu (297)
Załącznik 4. Symbole predefiniowane (299)
Załącznik 5. Przegląd instrukcji procesora Pentium 4 (303)
  • Z5.1. Instrukcje ogólne (jednostki stałoprzecinkowej) (303)
  • Z5.2. Instrukcje jednostki zmiennoprzecinkowej (koprocesora arytmetycznego) (309)
  • Z5.3. Instrukcje rozszerzenia MMX (313)
  • Z5.4. Instrukcje rozszerzenia SSE (315)
  • Z5.5. Instrukcje rozszerzenia SSE2 (319)
  • Z5.6. Instrukcje rozszerzenia SSE3 (323)
  • Z5.7. Instrukcje systemowe (325)
Załącznik 6. Opis wybranych przerwań systemu BIOS (327)
  • Z6.1. Funkcje obsługi klawiatury wywoływane przerwaniem programowym INT 16h (327)
  • Z6.2. Funkcje obsługi karty graficznej wywoływane przerwaniem programowym INT 10h. (329)
Załącznik 7. Wywołania funkcji systemu operacyjnego MS DOS (335)
  • Z7.1. Funkcje realizujące odczyt lub zapis znaku z układu wejściowego lub wyjściowego (335)
  • Z7.2. Funkcje operujące na katalogach (337)
  • Z7.3. Operacje na dysku (337)
  • Z7.4. Operacje na plikach (zbiorach) dyskowych (339)
  • Z7.5. Operacje na rekordach w pliku (341)
  • Z7.6. Zarządzanie pamięcią operacyjną (342)
  • Z7.7. Funkcje systemowe (342)
  • Z7.8. Sterowanie programem (344)
  • Z7.9. Funkcje związane z czasem i datą (345)
  • Z7.10 Inne funkcje (345)
Załącznik 8. Opis wybranych funkcji API (347)
  • Z8.1. CheckDlgButtom (347)
  • Z8.2. CloseHandle (348)
  • Z8.3 CopyFile (349)
  • Z8.4. CreateFile (350)
  • Z8.5. CreateWindowEx (352)
  • Z8.6. DeleteFile (355)
  • Z8.7. ExitProcess (355)
  • Z8.8. GetFileSize (356)
  • Z8.9. MessageBox (357)
  • Z8.10. ShowWindow (359)
Załącznik 9. Tablica kodów ASCII oraz kody klawiszy (361)
  • Z9.1. Kody ASCII (361)
  • Z9.2. Kody klawiszy (361)
Załącznik 10. Program Segment Prefix (PSP) (367)
Załącznik 11. Płyta CD załączona do książki (369)
Skorowidz (371)